Hamartia-The Tragic Flaw.

     பெருங்கூட்டமொன்றில் செய்வதறியாது சுற்றித் திரியும் சிறு குழந்தை போல என் வாழ்வின் பல பகுதிகளில் நான் நின்றிருக்கிறேன். இவ்விடத்தில் நான் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறேன் என்று யாரிடமாவது வாய்விட்டுக் கேட்டுவிடும் அளவிற்கு அந்நியப்பட்டுப் போன இடங்கள் உண்டு. வாழ்வைக் குறித்த மற்றவர்களது மதிப்பீடுகள் எனக்கு விளங்குவதில்லை. வேண்டி வருந்தி என்னை நானே அனைவருடனும் பொருத்திக் கொள்ள முயலும் பொழுதெல்லாம், முன்பை விட அதிகமாக வழி மாற்றி விடும் சம்பவங்கள் அரங்கேறுவதுண்டு.       ஒரு சமயம் வீட்டில், பெரிய கடவுளின் தரிசனம் பெற்று வரலாமென்று முடிவு செய்யப்பட்டது. முந்தைய நாள் மாலையே கிளம்பிச் சென்று மலையடிவாரத்தில் தங்கி, விடிவதற்குள் வரிசையைக் கடந்து விட்டால் பிரம்ம முகூர்த்த நேரத்தில் தரிசனம் பெற்று, காணிக்கை கைமாறெல்லாம் செய்து விட்டு, ஓட்டலில் சாப்பிட்டு விட்டு, வரும் வழியில் ஜவுளிக்கடையில் துணிமணிகள் வாங்கிக் கொண்டு, உறவினர் ஒருவரின் வீட்டில் சொத்து விபரங்கள் குறித்து பேசிவிட்டு என்று இன்னும் ஏதேதோவென்று நிகழ்ச்சி நிரல் நீண்டு கொண்டே சென்றதில் இறுதியில் பெரிய கடவு...

 உனக்காக...ஓராயிரம் முறையும் முதல் முறையாக!           - காலித் ஹொசைனி. இந்த உலகம் குழந்தைகளிடம் இன்னும் கொஞ்சம் கருணையாக நடந்து கொள்ளலாம் என்று தோன்றும் போதெல்லாம்  நஃபீஸின் நினைவால் உள்ளம் தளும்பித் தத்தளிப்பதை ஜீவாவால் தவிர்க்க முடிவதில்லை. நஃபீஸ் அவளுக்காகவும் அவள் நஃபீஸ்க்காகவும் பரஸ்பரம் செய்து கொடுத்த உதவிகள் அவ்வாறானவை. இருவருமே ஒருவரையொருவர் கேட்டுப் பெற்றுக்கொள்ளாத உதவிகள். அம்மாதிரியான நேசம் வாய்க்கப் பெற்றவர்களால் மட்டுமே புரிந்து கொள்ளக் கூடிய அன்பின் உடன்படிக்கைகள் அவை. நஃபீஸ் ஜீவா இருவரும் சந்தித்துக் கொண்டது ஜம்மு காஷ்மீர் மாநிலம்,நக்ரோட்டாவில். நஃபீஸ் அப்பொழுது பதினோறு வயது சிறுவன்.உத்தரபிரதேச மாநிலம் சாஹ்ரன்பூரை சேர்ந்தவன். தன் தந்தையின் பணி நிமித்தமாக அவனும், கணவனின் பணி நிமித்தமாக ஜீவாவும் நக்ரோட்டாவில் வசிக்க வேண்டிய கட்டாயச்சூழலில், வெறுமையில் பூத்த வற்புறுத்தல் உறவாகத்தான் முதலில் அது இருந்தது. நிரம்ப நிரம்ப மூச்சு முட்டுமளவு வழங்கப்பட்டிருந்தத் தனிமையும், இயற்கை சூழலும் இருவருக்கும் வெவ்வேறு மாதிரியான உள்ளத் தடுமாற்றங்களை ஏற்படுத...

தன் வாழ்நாளின் அறுபது வருடங்களை எப்படியெல்லாம் வாழ்ந்திருப்பார் என்று காமேஷ்வர் பிரஸாத்தின் மால்புவாவை ருசித்த பொழுது யதேச்சையாக ஒரு எண்ணம் தோன்றி மறைந்தது. காமேஷ்வரின் மனைவி புஷ்பா எனது தோழி. சற்று வயது முதிர்ந்த தோழிதான் ஆனாலும் அவரின் இளமையில் மயங்காத ஆண்களே இல்லை எனலாம். காமேஷ்வர் புஷ்பா தம்பதியினர் பீகார் மாநிலம் போஜ்பூரை சேர்ந்தவர்கள். இருவருக்குமிடையே பதினைந்து வருட இடைவெளி. அவர்களுக்கு மிகவும் காலந்தாழ்ந்து ஒரு மகன் பிறந்தான். அவனுக்கும் என் மகனுக்கும் ஒரிரு வயது வித்தியாசம்தான். ஆனால் அவருக்கோ என் தந்தையின் வயது. இப்படி சில முரண்பாடுகளுடன் எங்களது நட்பு இருந்தது.  புஷ்பாவை விட பல வயது மூத்தவரான போதிலும் காமேஷ்வர் பிரஸாத் சற்றும் மனந்தளராமல் குடும்பஸ்தனின் பொறுப்புகளில் கவனம் கொள்வார். எப்பொழுதும் புஷ்பாவை ஸ்கூட்டரில் நகர்வலம் அழைத்துச் செல்வார். அவருக்கு தவறாமல் சேலைகளும் பரிசுப்பொருட்களும் வாங்கித்தருவார். மாதமிருமுறை பியூட்டி பார்லர் அழைத்து செல்வார். இப்படியாக சிறந்த தம்பதியினராக ஊருக்குள் வலம் வந்த அவர்களைப் பார்த்து எனக்கு சில நேரம் பொறாமையாகக்கூட இருக்கும், "இந்த வய...

 பபூலை சந்தித்தது குவஹாத்தியிலிருந்து கொல்கத்தா,சிலிகுரி மேகாலயா, சிரபுஞ்சி, நாகாலந்து பயணங்களின் போது. மனீஷை சந்தித்தது தரம்சாலா குலு மாணாலி மலையேற்ற பயணங்களின்போது. இதில் ஆச்சரியம் என்னவென்றால் வாழ்வின் வெவ்வேறு சமயங்களில் சற்றும் சம்பந்தமேயில்லாத நிலபரப்புகளில் கிட்டத்தட்ட ஒரே மாதிரியான இலக்குகளைக் கொண்ட இருவேறு மனிதர்களை சந்தித்ததுதான். இருவருக்கும் குணங்களில் நிறைய வேறுபாடிருந்த பொழுதிலும் வாழ்க்கைக் குறித்தான தேடல்களும் அதற்கான காரணங்களும் நிறையவே பொருந்தி போயின. பபூல்: அவனுடன் நிழற்படம் எடுத்துக் கொள்ள எங்களை அவன் அனுமதிக்கவில்லை. எங்களுக்கு கார் ஓட்டுனராக கிட்டத்தட்ட ஒரு வார காலம் எங்களுடனே பயணித்தான் அவனுக்கு அதிகபட்சம் இருபத்திரண்டு, இருபத்தி மூன்று வயதிருந்திருக்கும். பபூல் அதிகம் பேசமாட்டான். இன்னும் சொல்லப்போனால் பயணம் துவங்கிய முதல் சில மணிநேரங்கள் அவன் வாயைத்திறக்கவேயில்லை,கேட்ட சில கேள்விகளுக்கும் ஆம் இல்லை என்று பேச்சைத் துண்டித்துக் கொண்டான் நானோ பேசிக்கொண்டே இருப்பேன். எனக்கு எதுகுறித்த சின்ன விஷயமும் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும், மற்றும் நிறைய சிரிக்க வேண்டும். நண்பர...

 இமயமலைத் தொடரின் மிக சுலபமான  மலையேற்றம் திரியுண்ட் மலையேற்றப் பாதைதான். சுமார் பத்து கிலோமீட்டர் தூர மலையேற்றம். ஒரு நாளில் ஏறி இறங்கிவிடலாம். ஆனால் பொதுவாக யாரும் அவ்வாறு செய்வதில்லை. அடுத்தநாள் காலை சூரிய உதயத்தைக் காண வேண்டி இரவு அங்கேயே கூடாரங்களில் தங்கி விடுவர்.அயல்நாட்டவர்களின் விருப்பமான சரணாலயமாக இவ்விடம் திகழ்கிறது. தரம்கோட்டில் அறைகள் வாடகைக்கு எடுத்து தங்கிவிடுவர். பின்னர் மாதக்கணக்கில் இங்குள்ள மலைப்பகுதிகளில் சுற்றித்திரிதல் அவர்களின் வழக்கம். இந்தியர்களுக்கு இது மற்றுமொரு புகைப்படக் கிடங்கு. அருகிலிருப்பதாலேயே அவமதிக்கப்படும் அதே வழக்கம்.  தரம்கோட்டில் சுற்றுலா ஒருங்கிணைப்பு ஏஜென்சி மூலம் மனீஷ் அறிமுகமாகினார். அவர் வழிகாட்டியல்ல, மலைமேல் எங்களுக்காக அமைக்கப்பட்ட கூடாரத்தின் மேனேஜர். இரவு தங்கிவிட சித்தமாயிருந்ததால் உணவு தண்ணீர், மளிகை சாமான், என அத்தியாவசியப் பொருட்களோடு எங்களுடனே பயணிப்பதாகத் திட்டம். மனீஷ் இளைஞர்.மலைவாழ் குடியைச் சேர்ந்தவர். மிக இயல்பாக எங்களுடன் கலந்துவிட்டார். மேல் திருப்பதி என்பது போல் "மேல் தரம்கோட் "என்ற இடத்திலிருந்துதான் மலையேற்ற...

  நீங்கள் எந்தப் புள்ளியில் இங்கிருந்து அங்கு தாவுவீர்கள்? மிகச்சரியாக எந்த சூழலில் நீங்கள் இதிலிருந்து அதுவாகவோ அல்லது அதிலிருந்து இதுவாகவோ மாறுவீர்கள் என்பதை எனக்குத் துல்லியமாகக் கணித்து கூறிவிடுங்கள் அப்பொழுது நானும் இனி இதுதான் என் மார்க்கம் என்று உங்களுடனோ அல்லது வேறு எந்த கொம்பனுக்கு பின்னாலோ கொடி பிடித்துக் கொண்டு குரல் வளை தெறித்துவிடும் அளவிற்கு கோஷம் போடுகிறேன். உங்களைப் போன்ற ஒருத்தனின் மிகக் கீழ்மையான வன்மத்தின் வெளிப்பாட்டை மிக அருகிலிருந்துக் கண்டவள் என்ற முறையில் இக்கேள்வி என்னுள் எழுகிறத. வன்முறைக்கும் அடக்குமுறைக்கும் பலியாகிறவர்களுக்கு ஏற்படும் அதேயளவு பாதிப்பு அவ்வன்மத்தை அடக்குமுறையை மிக அருகிலிருந்து கண்டுணர்ந்தவர்களுக்கும் ஏற்படும் என்பதே எனது நிலைப்பாடு.  ஞானி ஏன் மெர்லினை அடித்தார்? இந்தக் கேள்வி இன்று வரை என் மனதை விட்டு அகலவேயில்லை. என்றாவது ஒருநாள் அவரை நேருக்கு நேர் சந்தித்து, "அன்று நீங்கள் ஏன் மெர்லினை அடித்தீர்கள் என்று எனக்குத் தெரியும் எனக்கு மட்டும்தான் தெரியும். நீங்கள் அவளை அடித்த பொழுது ஒலித்த சப்தம், அந்த வலி என் மூளையைத் தட்டியெழுப்பி இன...

 ஒருவரது வாழ்விலிருந்து நாம் விரட்டியடிக்கப்படும் போது அதுவும் எந்த பெரிய முகாந்திரமுமில்லாமல் அது நடந்து விடும் பொழுது அதன் விளைவாக ஏற்படும் பெருந்துயரிலிருந்து விடுபட்டு வெளிவருவது மிக சவாலான காரியம்.அதிலும் என்னைப்போன்ற ஒருத்திக்கு அது இன்னுமே கடினம். ஏனென்றால் நான் என்னை மிகவும் நேசித்துப் பழகியவள்.  மாதவி யோகானந்த் தம்பதியினரை சந்திக்கும்பொழுது எனக்கு வாழ்க்கை அவ்வளவு பழகியிருக்கவில்லை, இன்று வரையுமே அப்படித்தான் என்றாலும் அப்பொழுது இன்னுமே கற்பிதங்களினால் ஆளப்பட்டிருந்தேன்.  மனம் இயற்கையாக எதிர்வினையாற்ற துணியும் போதெல்லாம் அவற்றையெல்லாம் புறக்கணித்துவிட்டு நேர்மை கருணை அன்பு என்று எந்நேரமும் அறநெறிகளை மனதிற்கு போதித்துக் கொண்டே இருப்பேன். உள்ளுணர்வு வேறு மாதிரி வழிகாட்டும் போதெல்லாம் அதற்கு ஏதாவதொரு சமாதானம் கூறி அமைதிப் படுத்திவிட்டு நன்னெறிகளின் பாதையை தேர்வு செய்வேன். அப்பொழுது பெளத்த நெறிகள் மேல் பெரிய ஈர்ப்பிருந்ததால், தொடர்ந்து அவற்றை மனதில் பதிய வைத்துக் கொண்டு காணும் மனிதர்கள் யாவரிடத்திலும் மிகுந்த காருண்யத்தோடு நடக்க முயற்சித்துக் கொண்டே இருப்பேன். இயல்பி...