Hamartia-The Tragic Flaw.

 மனு ஆலயம்.  "என் மனதை உனதென்று கற்பனை செய்து பார்"         -கன்ஃபூசியஸ். "இவனுங்க ஊரு பொம்பளைங்க முகத்தை விட எங்கூரு பொம்பளைங்களோட கால்கள் அழகா இருக்கும், சாலா!! "என்று முகநூலில் யாரோ கிளப்பிய வன்மத்திற்கு பதிலளிப்பதாய்  உரத்தக் குரலெடுத்து சிரித்துக் கொண்டே கூறிய பொழுது கே.எல் என்று அவனால் செல்லமாக அழைக்கப் பட்ட கயல் எனும் கயல்விழி அங்குதான் அமர்ந்திருந்தாள்.    ஸாகர், முந்தைய இரவுதான் கயல் என்பதற்கு பொருள் என்னவென்று கேட்டுத் தெரிந்துக் கொண்டான். "கயல் என்றால் மீன், மச்லி இன் ஹிந்தி" என்றாள். ஓஹோ அப்படியா? மீன் என் விருப்ப உணவு என்று அவள் கண்களிலிருந்து உடல் உயிர் வரை பயணித்தவனிடமிருந்து இத்தகைய சொற்களை அவள் எதிர்ப்பார்த்திருக்கவில்லை. நேற்றும் இன்றும் பேசியதில் எது அவனது மனதின் நிஜம் என்பது புரிய நெடுநேரமாகவில்லை கயலுக்கு. இயல்பிலேயே அறிவாளி அல்லவா, சட்டென விளங்கிக் கொண்டாள். நேற்று அவன் பேசியதில் தேவையின் நெடி இருந்தது தெரிந்திருந்தாலும் இன்று அவன் பேசியதிலிருந்து அதற்கு இன்னும் கூடுதல் அர்த்தம் இருக்கக் கூடுமோ என்று தோன்றியது. அவளது உடல...

  "நீங்கள் எப்பொழுதாவது இப்படி நினைத்ததுண்டா? இதே மனிதரை இன்னும் பத்து பதினைந்து வருடங்கள் கழித்துச் சந்தித்தால் அவர் எவ்வாறெல்லாம் அவர் மாறியிருப்பார் என்று? நான் நினைத்திருக்கிறேன்.  ஏ.ஜே வுடன் பழகிய அந்த நாட்களின் முடிவில் நான் அப்படி நினைத்தேன். இதே ஏ.ஜே வை நான் வாழ்வின் இன்னொரு பருவத்தில் சந்திக்க வேண்டுமென்று நினைத்துக் கொண்டு சுமார் பதிமூன்று வருடங்களுக்கு முன்னர் அவரிடமிருந்து விடை பெற்றேன். சில நாட்களுக்கு முன்பு ஏ.ஜே வை சந்தித்தேன். பழுப்பேறிப் போன கைக்குட்டையை காதுகளின் இடுக்கில் செருகி வைத்திருந்தார். ஆனால் கண்கள் போதுமே காட்டிக் கொடுக்க. "ஏ.ஜே!!!" என்று அதிர்ச்சியில் சற்று சப்தமாகவே அழைத்து விட்டேன். மனிதர்கள் மாறி விடுவார்கள் என்பதுதானே நாமனைவரும் அறிந்த நிஜம். ஆனால் ஏ.ஜே என் குரலுக்குத் திரும்பிய வேகத்திலிருந்தே புரிந்து கொண்டு விட்டேன், ஏ.ஜே என்று நான் உரிமையாக அழைத்த அர்ஜுன் சிங் சிறிதும் மாறவில்லை என்று. அதே அர்ஜுன் சிங், விலங்கியல் சேனல்களில்  சிங்கங்களும் சிறுத்தைகளும் மான்களையும் வரிக்குதிரைகளையும் குரல் வளையில் கவ்விப் பிடித்து அவை சாகும் வரை காத்தி...

கேதுரு மரங்களைக் குறித்த அறிமுகம் உலகிற்கு விசேஷமாகத் தேவையில்லைதான் ஆனால் கார்கால நாட்களில் அவற்றின் திசுக்களிலிருந்து துளிர்த்து வனமெங்கும் பரவும் நறுமணம் பற்றி என்னால் மட்டுமே கூற முடியும். ஒரு வேளை எனக்கு முன்பே யாரும் உங்களிடத்தில் அந்நறுமணத்தைப் பற்றி கூறியிருந்தால் அவர்களும் நானே என்று அறிவீர்களாக. கேதுரு மரத்தின் உச்சிக் கிளைகள் மேகங்களை ஸ்பரிசித்து கலக்கும் பொழுதில் மழை பொழியத் துவங்குவதாக இப்பகுதி மக்கள் கூறுவர். மழை நனைத்த வனம் பூசிக் கொள்ளம் வாசத்தை நுகர்ந்துத் திளைக்கும் வேட்கை இக்காலத்தில்ஆஶா மனதில் எழும்புவது எனக்கு வழக்கமாகிவிட்டது. கேதுரு மரத்தின் உடற்வாசத்திற்கு என்னுடலின் ஐம்புலன்களும் விழித்துக் கொண்டு களிப்புறும். மரங்களை ஆறத்தழுவிக் கொள்ளும் பழக்கத்தையும் கேதுரு மரத்தின் வாசமே என்னுள் விதைத்ததெனலாம். ஒரு மழைநாளில் அது நிகழ்ந்தது. வானம் ஒரு தவணையை பொழிந்து ஓய்ந்திருந்தது. அங்கிருந்த ஒரு கல்லறையின் மறைவில் ஈரம் உலர்த்தியபடியே வனத்தின் உயிருக்குள் பிரவேசித்தேன். இன்று வரை என்னால் வார்த்தைகளில் அடக்கிக் கொணர முடியாது போன ஒரு உணர்வை அன்றுதான் முதன்முதலில் உணர்ந்தேன். க...

 நான் மரியா. வாழ்வின் இப்பகுதியில்  ஸாங்கா எனும் மனிதரைச் சந்தித்ததைக் குறித்து நான் மகிழ்ந்திருந்த பொழுதுதான்  மிஸோரமிலிருந்து வந்த அந்த அலைபேசி அழைப்பு மனதில் இனம்புரியாததொரு அழுத்தத்தைத் தோற்றுவித்து என்னை கலங்கச் செய்தது. ஸாங்கா மரணிக்கப் போவதாக வந்தது அச்செய்தி. அனேகமாக இன்றைய சூரிய அஸ்தமனம் எனக்கு பெருமளவு துயரத்தை அளிப்பதாகவும் இருக்கக்கூடும். இதை நீங்கள் வாசிக்கும் பொழுது அந்நிகழ்வு கடந்த காலமாகியிருக்கவும் கூடும். இப்படி நிகழக் கூடிய எந்த சாத்திய சமிக்ஞைகளையும் ஸாங்கா எனக்கு அளித்துச் செல்லவில்லை என்பதால் நான் அவரது வரவுக்காகக் காத்திருக்கப் போகிறேன். அவர் பாதியில் நிறுத்திய கதைகளை திரும்ப வந்து எனக்கு முடித்துத் தருவதாகக் கூறிச் சென்றார். முற்றுப் பெறாத கதைகளின் சுமை என்னை அழுத்திக் கொன்று விடுவதற்க்குள் அவர் திரும்பி வந்து விடுவதாக உறுதியளித்துச் சென்றிருக்கிறார். அதை மட்டுமே நம்பிக் கொள்வது எனக்கு இப்பொழுது சிறிது ஆசுவாசம் கொடுக்கிறது. தொடர்ந்து ஒலித்துக் கொண்டிருக்கும் அலைபேசியின் குரல்வளையை விரல் சொடுக்கில் நெறித்து ஊமையாக்கி விட்டேன். ஸாங்காவின் வரவு செலவுக...

அவளை மோஹினி என்பேன், மோகினி அல்ல.. மோஹினி.  இன்று வரை அவள் என்னை பார்த்தது போல வேறு கண்கள் என்னை பார்த்ததில்லை. இதே வசந்தகாலம்தான் அப்பொழுதும். மருள்மாலை நேரம். மலர்களின் வாசத்திற்கும் அரும்புகளின் வாசத்திற்குமான வேறுபாடு உணர வேண்டுமெனில் வசந்தத்தின் மாலை நேரங்கள் உகந்தவை. வனமெங்கும் மந்தகாசம் தூவியது போல் அன்றரும்பிய மலர்களின் மர்ம வாசம், நாசியிலேறி நரம்புகளூடே பாய்ந்து மனதிற்கு ஒரு இளகிய  வண்ணம் தீட்டியிருந்தது.  நானும் அவளும் சிறு இடைவெளி விட்டு நடந்தோம். நான் முன்னும், அவள் ஏதோ யோசனையில் ஆழ்ந்தவளாய் பின்னுமாக நடந்தோம். கத்தரிப்பூ நிறத்தில் பொன்னிற சரிகை பதித்த சேலையில் நானும் முழுதுமே பொன்னிறத்தாலான சேலையில் அவளும் அன்று அதிக நேரமெடுத்து நேர்த்தியாய் ஒப்பனை செய்து கொண்டோம். மல்லிகை சரங்கள் சூடியே தீரவேண்டுமென்று சென்னையிலிருந்து விமானத்தில் வரவழைத்தோம் மல்லிகை பூக்கூடையை. இரண்டு நாட்களுக்கு முன்னரே மருதாணியை தைல இலைகளுடன் சேர்த்து அரைத்து கை கால்களில் அழகழகான வடிவங்களில் சூடிக் கொண்டோம். அவள் தான் அத்தனை மெருகூட்டலுக்கும் காரணம். அவள் அப்படியானவள். கேரளத்து நடனக் கலைய...

  நீங்கள் எந்தப் புள்ளியில் இங்கிருந்து அங்கு தாவுவீர்கள்? மிகச்சரியாக எந்த சூழலில் நீங்கள் இதிலிருந்து அதுவாகவோ அல்லது அதிலிருந்து இதுவாகவோ மாறுவீர்கள் என்பதை எனக்குத் துல்லியமாகக் கணித்து கூறிவிடுங்கள் அப்பொழுது நானும் இனி இதுதான் என் மார்க்கம் என்று உங்களுடனோ அல்லது வேறு எந்த கொம்பனுக்கு பின்னாலோ கொடி பிடித்துக் கொண்டு குரல் வளை தெறித்துவிடும் அளவிற்கு கோஷம் போடுகிறேன். உங்களைப் போன்ற ஒருத்தனின் மிகக் கீழ்மையான வன்மத்தின் வெளிப்பாட்டை மிக அருகிலிருந்துக் கண்டவள் என்ற முறையில் இக்கேள்வி என்னுள் எழுகிறத. வன்முறைக்கும் அடக்குமுறைக்கும் பலியாகிறவர்களுக்கு ஏற்படும் அதேயளவு பாதிப்பு அவ்வன்மத்தை அடக்குமுறையை மிக அருகிலிருந்து கண்டுணர்ந்தவர்களுக்கும் ஏற்படும் என்பதே எனது நிலைப்பாடு.  ஞானி ஏன் மெர்லினை அடித்தார்? இந்தக் கேள்வி இன்று வரை என் மனதை விட்டு அகலவேயில்லை. என்றாவது ஒருநாள் அவரை நேருக்கு நேர் சந்தித்து, "அன்று நீங்கள் ஏன் மெர்லினை அடித்தீர்கள் என்று எனக்குத் தெரியும் எனக்கு மட்டும்தான் தெரியும். நீங்கள் அவளை அடித்த பொழுது ஒலித்த சப்தம், அந்த வலி என் மூளையைத் தட்டியெழுப்பி இன...

முதற்கிளை:   "தம்முடைய தண்ணளியும்      தாமும்தம் மான்தேரும்  எம்மை நினையாது விட்டாரோ விட்டுஅகல்க  அம்மென் இணர அடும்புகாள் அன்னங்காள்  நம்மை மறந்தாரை நாம்மறக்க மாட்டேமால்".         - மாதவிக் கூற்று( சிலம்பு)  'நமை மறந்தாரை நாம் மறக்க மாட்டேமால்'. ஓரிரு முறைகள் அவ்வரிகளை தானும் முணுமுணுத்து விட்டு நடன நிகழ்ச்சியின் அழைப்பிதழில் பதிந்திருந்த அவ்வரிகளின் மீது விரல்களை படர விட்டடாள் மீனாட்சி. நடிகை தங்க மால்யாவின் நடன நிகழ்ச்சி. புது தில்லி தமிழ்ச் சங்கத்தின் உறுப்பினராக பதிந்ததிலிருந்து ஒவ்வொரு வாரமும் ஏதாவதொரு தமிழ் நிகழ்ச்சிக்கான அழைப்பு வந்தது.பெரும்பாலும் கர்நாடக இசைக் கச்சேரிகளும் புத்தக வெளியீட்டு நிகழ்ச்சிகளுமே நடைபெறும். நடன நிகழ்ச்சிகள் அரிதாகவே நிகழந்தன. அப்படி நிகழும் நடன நிகழ்ச்சிகளுக்கு மீனாட்சி தவறாமல் சென்றாள். பதினைந்து வருடங்களுக்கு முன்னர் வரை இம்மாதிரியான கலை நிகழ்ச்சிகளின் வாயிலாகவே இலக்கியத்தோடு இணைந்திருக்க முடிந்தது. மெய்நிகர் வாழ்க்கை முறைக்குள் அவள் புகுந்திருக்கவில்லை.  விரல் சொடுக்கில் உலகம் விர...